tag:blogger.com,1999:blog-16746488270969418372011-11-28T06:14:57.493+05:30ch. Viershnoreply@blogger.comBlogger41100tag:blogger.com,1999:blog-1674648827096941837.post-80989525119198902262007-11-24T12:43:00.000+05:302007-11-24T12:49:17.503+05:30<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1674648827096941837-8098952511919890226?l=veeresham.blogspot.com' alt='' /></div>ch. Viershnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1674648827096941837.post-62771211688086986832007-10-15T00:06:00.000+05:302007-10-15T01:29:05.015+05:30ఈ రోజు సాయంసంధ్య సమయంలో, హైదరాబాదు, గచ్చిబౌలి లోని బాలయోగి స్టేడియంలో జరిగిన ప్రారంభ సమావేశాలు అంగరంగ వైభవంగా మొదలయ్యాయి.భారత రాష్ట్రపాతి ప్రతిభా పాటిల్ గారు, ముఖ్యమంత్రి వై.ఎస్.ఆర్. రెడ్డి గారు విచ్చేసారు. భారత వైమానిక దళం నాలుగు విమానాలతో చేసిన ప్రధర్శన కన్నుల పండగ . ఆ నాలుగు విమానాలు ఆకాశం లో క్రమక్షిక్షణతో చక్కర్లు కొడుతూ,ఒక్కో విమానం గులాబి పూల రెమ్మలు వేదిక మీదకు చల్లూతుంటే వేదిక ఎరుపు రంగులోకి మారిపోయింది.అలా 4-5 చక్కర్లు అవగానే, ఒక విమానం చాలా ఎత్తులోకి చేరుకోగానే, 7గురు సైనికులను అందులోంచి...........గాలిలోకీ దూకేసారు!!!! పారాచూట్లు పట్టు కొని. అందరూ గాలి తో పోరాడుతూ,10 నిమిషాలకొక్కరు సరిగ్గా..వేదిక ముందే దిగారు....ఇక్కడ విషెశమేమిటంటే, చివరగా దిగిన ముగ్గురు సైనికులు త్రివర్ణ రంగులున్న పారాచూట్లు ఒకదానికొకటి తగిలేటట్లుగా కాళ్ళతో బందించి, త్రివర్ణ పాతాకమే ఆకాశం నుంచి దిగిన భ్రమలో వుంచారు..అటు తర్వాత, 3అంతస్తుల ఎత్తున్న గాలి బుడగ దాని మీద INDIAN ARMY అని రాసి వుంది.ఆ అక్షారాలు చదవగానే నా ఛాతి కొన్ని అంగుళాలు పెరిగి, **నా దేశం చాలా గొప్పది**అనే పదం నా నోటి వెంట అనుకోకుండా పలికింది. దానిలో చిన్నగా మంటలు పెడూతూ, దానిని కొన్ని మీటర్లు ఎత్తుకు తీసుకెళ్ళారు. తర్వాత కొన్ని అధ్బుత సాంస్కౄతిక కార్యక్రమాల అనంతరం భారి ఎత్తున బానాసంచా పేల్చే కార్యక్రమంతొ ముగిసినది.(ఈ మద్యలో రాజకీయ ,సైనిక అధిపతుల ప్రసంగాలు జరిగినాయి .)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1674648827096941837-6277121168808698683?l=veeresham.blogspot.com' alt='' /></div>ch. Viershnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1674648827096941837.post-9272459133193879742007-10-13T07:07:00.000+05:302007-10-13T07:18:50.956+05:30నేను బడిలో 7వ తరగతి నుండి 10 వరకు రవక క్రిష్ణమూర్తి గారి దగ్గర తెలుగు చదువు కున్నాను. మాది ప్రభుత్వ పాఠశాల. గురువు గారు తెలుగు పండితులు. అయనగాగు చెప్పిన పాఠాల కన్నా , చెప్పిన జీవిత సత్యాలే ఎక్కువగా గురుతుకు వున్నాయి. నేను మొట్ట మొదటి సారిగా కవిత రాసి అయనకే అనుకోకుండా చూపించడం జరిగింది. నా మొదటి ఆడస్నేహితురాలి గురించి రాసాను అందులొ.నా చెంప పగిలిందనుకున్నాను..కాని ఆష్చర్యం.. ఆయన గారు చదివి తరగతిలో అందరికీ వినిపించారు..అభినందించారు. అదె స్పూర్తి గా చాలా ఆ అమ్మాయి గురించి రాసాను. కాని ఒక సారి ప్రేమ గురించి విషయం బయలుదేరినప్పుడు నా విషయంలో సున్నితంగా ప్రేమా దోమా ఈ వయస్సు అంతగా మంచిది కాదని చేప్పేసారు.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1674648827096941837-927245913319387974?l=veeresham.blogspot.com' alt='' /></div>ch. Viershnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1674648827096941837.post-13959363976834377662007-10-13T05:58:00.000+05:302007-10-13T06:06:00.860+05:30నా బ్లాగు కు టపా రాయాలని చాలా రోజుల నుంచి ఎప్పుడెప్పుడా ఆని వేచి వున్నాను. ఇప్పుడు typing బాగా వస్తొంది. అక్షర దోషాలు అస్సలు దొర్లకుండా.ఇక బ్లాగేస్తా.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1674648827096941837-1395936397683437766?l=veeresham.blogspot.com' alt='' /></div>ch. Viershnoreply@blogger.com1